Nikolaus Bernau o końcu powojennej architektury

Nikolaus Bernau pisze w lewicowo-liberalnym dzienniku Berliner Zeitung o planowym pesymizmie niemieckiej architektury: "Powojenna architektura jest wyburzana przede wszystkim w południowych, zachodnich i północnych Niemczech oraz w byłym Berlinie Zachodnim. ... Problemem nie jest więc to, że spuścizna architektoniczna samozwańczego państwa robotników i rolników jest dyskryminowana w kulturze i pamięci Niemiec. Z pogardą spotyka się raczej całe dziedzictwo architektury powojennej. Pogarda ta jest częścią planowego pesymizmu, który, w porównaniu z innymi krajami europejskimi, jest odosobniony. W Holandii od podstaw powstają nowe miasta, walczy się o to, aby nowe formy społeczne mogły wybierać w nowych formach mieszkalnych. Londyn wpadł w wir wizji drapaczy chmur, Sztokholm planuje wybudowanie miasta zamkniętego dla ruchu samochodowego, w Helsinkach porty przebudowywane są w osiedla ekologiczne, we Francji modernizuje się Paryż, w Warszawie i w Moskwie miastom nadaje się nowe oblicza. Nie wszystko, co powstanie w tym procesie, będzie w stanie stawić czoło przyszłości. Jednak prawie wszędzie panuje ufność w przyszłość, której nie wyczuwa się w Niemczech, kraju konserwatorów pałacowych fasad i rzeczników ochrony wielkiej płyty."  

» Artykuł (Link zewnętrzny, niemiecki)
Więcej z przeglądu prasy na temat » Architektura / Miasta, » Historia, » Kultura pamięci, » Niemcy

Niestety tłumaczenie tego tekstu na język polski nie jest jeszcze dostępne, dlatego możemy udostępnić Ci wyłącznie wersję w języku: angielski.

The boon of removing traffic signs

Nikolaus Bernau waxes enthusiastic about the ideas of Dutch traffic planner Hans Monderman, who died Tuesday. "His theses about 'divided space' triggered a revolution in traffic planning and lifestyle. Because he wanted to get everyone back into communicating on the street. Do away with signs, markers and special routes; bring back eye contact, friendly compromise. Traffic accidents were dramatically reduced in the towns he redesigned; people started using the street as part of their own habitat again, and the flow of traffic greatly improved. Everyone may have moved forward a bit more slowly, but in the end they were faster because they didn't have to stop constantly. ... Eye contact on the street, on the sidewalk, in factories, in offices or bars, is our elixir of life. Street signs just sap our brains."

» Artykuł (Link zewnętrzny, niemiecki)
Więcej z przeglądu prasy na temat » Architektura / Miasta, » Styl życia, » Cały świat

Niestety tłumaczenie tego tekstu na język polski nie jest jeszcze dostępne, dlatego możemy udostępnić Ci wyłącznie wersję w języku: angielski.

Nikolaus Bernau on a monument to 1989

Germany is currently discussing the construction of a national monument commemorating the peaceful revolution of 1989. Architecture critic Nikolaus Bernau asserts that such a monument would represent an oversimplification because monuments of this sort generally serve to honour fallen heroes. "Yet the revolution of 1989 took place without bloodshed. It provides no occasion for personalised hero cult - this is precisely what makes it so unique. It belongs to those events that have traditionally been celebrated with festivals and ceremonies, not with monuments. ... For example, how can a unification monument commemorate those who came to an arrangement with the powerful because it would, or was supposed to, serve the cause of the weak? How can it portray the fact that the fall of the SED dictatorship was just part of the revolution that freed Eastern Europe and Europe as a whole?"

» Artykuł (Link zewnętrzny, niemiecki)
Więcej z przeglądu prasy na temat » Polityka kulturalna, » Historia, » Niemcy

Niestety tłumaczenie tego tekstu na język polski nie jest jeszcze dostępne, dlatego możemy udostępnić Ci wyłącznie wersję w języku: angielski.

A plea to preserve Berlin's Tränenpalast

Nikolaus Bernau is appalled that the Tränenpalast [palace of tears] – a theatre and concert hall on what was once the border between East and West Germany on Berlin's Friedrichstraße – has now been sold by the state to an investor who plans to take it apart and reconstruct it as part of a new building. "Here, there should only be preservation, not renovation… The Iron Curtain divided not just Berlin, but the world. The Tränenpalast and its surroundings are not just a matter of local interest. It's a Berlin scandal that this national monument has been sold. It will be an international scandal if it's partially demolished, reconstructed and given a new face. The glass hall and corridor, terrace steps and surrounding open space can't be reconstructed. Such features can only be preserved with all their imperfections – or destroyed."

» Artykuł (Link zewnętrzny, niemiecki)
Więcej z przeglądu prasy na temat » Architektura / Miasta, » Historia, » Niemcy

Niestety tłumaczenie tego tekstu na język polski nie jest jeszcze dostępne, dlatego możemy udostępnić Ci wyłącznie wersję w języku: angielski.

Memorial for the persecuted homosexuals

Nikolaus Bernau presents artists Michael Almgreen and Ingar Dragset's winning design for a Berlin memorial to the homosexuals persecuted under the Nazis. "A light cement block stands between the trees of the Tiergarten on Friedrich-Ebert Street, across from the field of stele, Peter Eisenman's Holocaust memorial. One corner in this single stele is open, inside a film is flickering, which one can see from a distance. But you have to go right up to the block and look through the little window to experience the irritation of the cuboids tipped against each other and to see the film of two men kissing." Bernau quotes Michael Elmgreen on his idea. "It's as if one of the blocks from the Holocaust memorial snuck across the street one night, planted itself in the woods and said: Look, I'm part of this story too, but I'm something else. I'm gay."

» Dalsze informacje (Link zewnętrzny, niemiecki)
Więcej z przeglądu prasy na temat » Historia, » Niemcy