Love Parade była wkładem Berlina w kulturę światową

Lewicowo-liberalny dziennik Süddeutsche Zeitung wspomina sukces parady techno Love Parade, która odbywała się w Berlinie od 1989 do 2006 roku: "Triumfalny pochód imprezy nie przypadkiem rozpoczął się na Kurfürstendamm, a więc tam, gdzie stary Zachód był najbardziej zachodni. Był też daleki od tego, aby cokolwiek antycypować i skierował swoją kulturę techno zasadniczo przeciw antycypacji. Ale także to wyrażenie jest nietrafione, ponieważ przypisuje ono kierunek, podczas gdy chodziło o ponadczasowość upojenia, uczucie szczęścia w powtarzalności i w obcowaniu z samym sobą, koncentrację na chwili obecnej i o ciało. ... [W czasie ravu] wszystko stawało się teraźniejsze, obecne bez przeszłości i przyszłości i nie mające końca, stawało się wieczną drogą bez przedłużania. Pasuje to do atmosfery podzielonego miasta Berlina Zachodniego, do spokoju przed burzą. Kultura Love Parade łączy zaawansowanie technologiczne z brakiem zainteresowania postępem, radość bycia w grupie z obojętnością wobec jej możliwej władzy. Chodzi tu o sztuczne tworzenie miejskiej idylli, techniki kultury, dla której wypróbowania Berlin Zachodni był najlepszym miejscem."

» Artykuł (Link zewnętrzny, niemiecki)
Więcej z przeglądu prasy na temat » Muzyka, » Styl życia, » Niemcy

Niestety tłumaczenie tego tekstu na język polski nie jest jeszcze dostępne, dlatego możemy udostępnić Ci wyłącznie wersję w języku: angielski.

Jens Bisky on the blossoming European public sphere

The European public sphere is blooming regardless of what anyone says, writes commentator Jens Bisky in the Süddeutsche Zeitung: "European topics - issues regarding cohabitation and news from the other member states - are more present in the national media than ever before. German Europeans can click onto perlentaucher.de or eurotopics.net and read about discussions in countries whose language they don't understand. Such portals whet your appetite for more. The web presences of EU institutions, however, could do with a good facelift. They need more sparkle, more forums and less dry instruction. Nevertheless there's so much information available that even with the best intentions you'll never be able to take it all in. The complaint about the lack of a European public sphere and the supposed disinterest in Europe above all bespeaks the weakness and diddling of Europe's politicians. Far too infrequently do they really address European issues: for example the restricitions on freedom of movement for many Eastern Europeans, the bureaucratic hassles you have to go through to get a residency permit or even a work permit, or the rights of labour migrants."

» Artykuł (Link zewnętrzny, niemiecki)
Więcej z przeglądu prasy na temat » Polityka UE, » Wybory, » Europa

Niestety tłumaczenie tego tekstu na język polski nie jest jeszcze dostępne, dlatego możemy udostępnić Ci wyłącznie wersję w języku: angielski.

Jens Bisky on the truth behind the traditional image of the family

Ursula von der Leyen, the German Minister for Family Affairs, announced plans to increase the number of day-care places available for pre-school children with a view to enabling women to return to work sooner. Conservative politicians complained that their party was giving up the "traditional family image". For the German journalist, Jens Bisky, this image is an ideal that has never really existed - at least in European literature: "The traditional family, along with the Trojan War, is one of the most prolific literary battlefields. From Samuel Richardson's sensitive novels to August Strindberg's dramas, the intimate web of emotions between parents and children produces an excess of deaths, madness and desperation and claims an unprecedented amount of human victims. Nor is the phenomenon we refer to as the 'patchwork family' as new as people would have us believe: both Rousseau's 'The New Heloise" and Goethe's 'Stella' feature triangle relationships in which three partners live together. ... Nowadays, those who talk of the 'traditional family' invoke images of happiness and disaster, failed sons, difficult daughters, hysterical mothers and tyrannical fathers. They make reference to a field of conflict, one of the most productive social institutions there is."

» Artykuł (Link zewnętrzny, niemiecki)
Więcej z przeglądu prasy na temat » Polityka wewnętrzna, » Literatura, » Ruchy społeczne, » Niemcy

Niestety tłumaczenie tego tekstu na język polski nie jest jeszcze dostępne, dlatego możemy udostępnić Ci wyłącznie wersję w języku: angielski.

Jens Bisky on the scandal stories about the past

Jens Bisky uses the German debate on dealing with the Nazi past – including the discussion about Günter Grass – as an opportunity to write about scandals that have no consequences. For Bisky, "agitated discussions about the right way of dealing with the past no longer lead to any new insights… Anyway, scandal is a dominant form of discourse that is not really conducive to learning anything. Its logic feeds the suspicion that behind what we can see, something monstrous is being hidden or planned. The function of scandal is to confirm norms, give public opinion the upper hand and suppress opinions that are different. This explains the tone of the debate, which is often hostile toward freedom, as well as the almost knee-jerk demands for resignation, expulsion and contemptuousness that have little to do with an open society. In the case of contemporary history, the recent past, people are often too ready to forget that we cannot have truth without the freedom to make mistakes, without a variety of different perspectives and without the arguments of opposing sides.”

» Strona www (Link zewnętrzny, Süddeutsche Zeitung)
Więcej z przeglądu prasy na temat » Polityka wewnętrzna, » Historia, » Niemcy