FIFA: Infantino’nun geri adımı istifaya dönüşür mü?
FIFA Başkanı Gianni Infantino, Dünya Kupası hisselerini özel yatırımcılara satmaya yönelik tartışmalı planından vazgeçti. Dünya Futbol Federasyonu Başkanı, teklifin geri çekildiğini açıkladı. Ancak tutumuna yönelik eleştirilerin ardı arkası kesilmiyor. İspanya Ligi Başkanı Javier Tebas, Infantino’nun istifasını istedi. Yorumcular, FIFA başkanının ve federasyonunun geleceğini tartışıyor.
Finlandiya öncülük etti
Etelä-Suomen Sanomat, Infantino’nun planlarını hayata geçiremeyecek olmasından memnuniyet duyuyor:
“Infantino, uluslararası futbol federasyonunun zararına olacak şekilde kendi çıkarlarını öne çıkarırken ölçüyü külliyen kaçırdı. Yaşananlar, uluslararası spor federasyonları başkanlarının yolsuzluğa yatkınlığına yönelik spekülasyonları hiçbir şekilde azaltmış değil. Infantino’nun planlarını geri çekmesi de artık bir işe yaramıyor. ... Neyseki FIFA üyeleri, yani ulusal futbol federasyonları planlara karşı sert bir tavır aldı ve Infantino’ya kapıyı gösteriyor. Finlandiya Futbol Federasyonu’nun desteğini çeken ilk kurum olmasından bilhassa gurur duyabiliriz. Şimdi diğerleri de Finlandiya’nın izinden gidiyor.”
FIFA’da güçler ayrılığı ve şeffaflık şart
FIFA Yönetim ve Denetim Komitesi’nin eski başkanı Miguel Maduro, Financial Times’ta sorunun Infantino olmadığını savunuyor:
“FIFA, dünya futbolunun hem düzenleyici kurumu hem de en önemli ticari aktörüdür. Başka herhangi bir sektörde böyle bir yapılanma açık bir çıkar çatışması olarak değerlendirilirdi. Ancak futbolda bu durum artık olağan hale geldi. ... Çözüm basit: FIFA’nın düzenleyici işlevleri, ticari faaliyetlerinden ayrılmalı. Yönetimi gerçekten kapsayıcı ve temsili hale gelmeli; oyunculara, taraftarlara, kadınlara ve diğer çıkar gruplarına gerçek bir söz hakkı vermeli. Denetim gerçekten bağımsız olmalı ve şeffaf atama süreçleriyle korunmalı.”
Hep aynı ülkeler kazanıyor
Yetkin Report’a göre küreselleşmiş futbol göründüğü kadar açık değil:
“1930'dan 2026'ya kadar düzenlenen 23 turnuvada kupa yalnızca sekiz ülke arasında el değiştirdi. Bu sekiz ülkenin tamamı ise yalnızca iki kıtada yer alıyor: Avrupa ve Güney Amerika. Futbol küreselleşti; şampiyonluk coğrafyası ise büyük ölçüde aynı kaldı. ... Futbolun en büyük ödülü, yalnızca en yetenekli oyuncuların değil; en güçlü futbol ekosistemlerinin de yarışına dönüşüyor. Dünya Kupası'nın şampiyonluk haritası, küresel ekonomide sıkça tartışılan merkez-çevre ilişkisini de düşündürüyor. ... Futbolun güç merkezleri zaman içinde yer değiştirebilir; şampiyonlukların coğrafyası ise çok daha durağandır.”
Başkan'a kırmızı kart
The Independent'e göre, Gianni Infantino’nun FIFA Başkanı olarak geçirdiği günler sayılı olabilir:
“Dünya Kupası hisselerinin kritik bir miktarını bir özel sermaye şirketine -üstelik Trump ailesiyle yakından bağlantılı birine- devretme yönündeki başarısız girişimi kariyerini bitirecek, üstelik haklı olarak. ... Infantino’nun durumu, kendi partisinin güvenini kaybetmiş demokrat bir siyasetçinin haline benziyor. ... Onun yerine mümkünse Afrika’dan, UEFA ile CONCACAF karşısında politik bir güç dengesi yaratabilecek birinin getirilmesi gerekecek. Taraftarları ve takımları kendisine karşı cephe almaya yöneltti ve artık önünde mümkün olduğunca onurlu bir şekilde istifa etmekten başka bir seçenek kalmadı.”
Züccaciye dükkânına giren fil
Público, özünde yanlış olan bazı gelişmelere işaret ediyor:
“FIFA, züccaciyecideki fil misali beceriksiz bir tutum sergileyerek tüm hassasiyetleri, duygusal bağları, yasaları, kuralları ve yerleşik gelenekleri yerle bir etti. Havelange’dan Blatter’e, oradan Infantino’ya uzanan onlarca yıllık dönemde kuruluş, ticarileşmenin kusursuz bir aynasına dönüştü ve bu süreçte seçimlerdeki kronik yolsuzluk iddiaları, askeri diktatörlüklere verilen tavizler ve etkinliklerin düzenleneceği yerler olarak zengin bölgelerin seçilmesiyle bağlantılı bariz insan hakları ihlalleri gibi çok sayıda sorun da biriktirdi. ... Infantino açısından nihayetinde hedefe ulaşıldığı, yani en güzel oyun bir finans ürününe dönüştürüldüğü sürece yöntemlerin önemsiz olduğu açıkça ortaya çıktı.”
Sistem sınavdan geçiyor
La Libre Belgique, FIFA’nın geleceği açısından kritik bir karar aşamasında bulunduğunu yazıyor:
“Gianni Infantino on yıldır gücünü bir vaat üzerine inşa etti: daha fazla şeffaflık sağlayarak ve gelirleri daha adil biçimde yeniden dağıtarak Blatter döneminin aşırılıklarına son vermek. Ancak bugün kendisine yöneltilen eleştirilerin odağında tam da bu iki konu bulunuyor. Mesele çoktan siyasi bir boyut kazanmış durumda. Karar şimdi, Mart 2027’de bir sonraki başkanı seçecek olan 211 federasyonun elinde. Üstelik söz konusu yalnızca bir başkan seçimi değil - FIFA’nın demir yumrukla yönetilmeye devam edilip edilemeyeceğine veya Infantino sistemine son verme zamanının gelip gelmediğine onlar karar verecek.”
Açgözlülük öyle kolay yok olmaz
Dagens Nyheter, başka bir FIFA başkanının da işin özünde pek bir şey değiştirmeyeceği kanısında:
“Şimdiye kadar sadece kıta federasyonu CONCACAF’ın [Kuzey ve Orta Amerika] başkanı Victor Montagliani öne çıktı. Kanadalı isim iyi niyetli biri olarak biliniyor; ancak FIFA’nın özünde bir şeylerin değişeceğine inanmak zor. FIFA’yı bugünki gibi alay konusu bir organizasyon haline getiren büyük, şatafatlı ticari çıkarlar ve açgözlülük. Belli ki sürekli büyüyen bir spor dalı üzerinden para kazanma ihtimali, Gianni Infantino sahneden çekilse dahi pek azalmayacak.”