Fransa: Arkadaşlık aile kadar önemli mi?
La France Insoumise partisi milletvekili Clémence Guetté, evlilik, kayıtlı birliktelik ve akrabalığın yanı sıra arkadaşlık ilişkilerinin de hukuken tanınmasını savunduğu bir kitap yayınladı. Guetté “Dostluk Politikası İçin” adını verdiği kitabında, insanların birbirlerine bakmayı taahhüt ettikleri bir ortaklık sözleşmesi akdedebilmelerini öneriyor. Fransız medyasında çok fazla eleştiri var.
Daha acil meseleler var
LFI dikkatleri Fransa’nın acil sorunlarından başka yöne çekiyor, diyor ekonomist Thibault Prébay Le Figaro’da:
“Fransa’nın yılda yaklaşık 150 milyar avro gibi korkunç bir açığı var. ... Partinin ekonomi uzmanlarından biri konuşunca, bütçe politikasına dair bir vizyon bekliyoruz. ... Maalesef yalnızca siyah-beyaz bir anlatı ve dostluğun, ‘iyi solcular’ ile ‘kötülerin’ (yani aşırı sağın) karikatürize edilmiş bir tasvirini duyuyoruz. Bir de ilave harcamalar. ... Hepsi bu. Aslında bu kitap ‘Kaçınma’ başlığını taşıyabilirdi. Fransa’yı meşgul eden meselelerin hiçbirine değinmiyor. ... Sırf medyada görünürlük peşinde. ... Bu belki solu kazanmaya yarayabilir ama Fransa’ya faydası dokunmaz.”
Devlete ve piyasaya teslim
Avrupa için Vatanseverler grubunun Avrupa Parlamentosu milletvekili Pierre-Romain Thionnet, Boulevard Voltaire’de arkadaşlığın bu şekilde bir hizmete dönüşeceği eleştirisinde bulunuyor:
“Guetté, arkadaşlığı bir hizmete dönüştürme önerisiyle yalnızca sözleşme mantığını ve hukukun nüfuz alanını genişletmiş oluyor. Bunlar, her zaman piyasanın önünü açan ve iyi ile ücretsiz olanın yerini bir değere sahip olanın almasına yol açan olgular. ... Guetté, piyasanın taleplerine karşı koruma sağlayan toplulukların parçalanmasını hızlandıran hâkim ideolojinin sözcülüğünü üstleniyor. Arkadaşlığı kurumsallaştırarak Guetté düşmanı işaret etmiş oluyor: aile, ama aynı zamanda da şimdiye kadar devletin ve piyasanın eşzamanlı müdahalesinden korunmuş bir olgu olarak arkadaşlık.”