Küba’nın ekonomik açılım planı: Dönüm noktası mı?
ABD’nin sene başında uygulamaya koyduğu enerji ablukasından bu yana Küba’nın zaten müşkül durumda olan ekonomisi yine bir hayli kötüleşti. Havana yönetimi ise buna ekonomiyi dışa açmayı öngören 176 maddelik bir planla yanıt verdi. Çin ve Vietnam’ın uygulamaya koyduğu devlet kapitalizminin örnek alınması öngörülüyor. Avrupa basını, girilen bu yeni rotayı değerlendiriyor.
ABD’ye direnmek için güçler birleştiriliyor
Kremlin’e yakın çevrimiçi Wsgljad portalı, direnişin sürmesini umuyor:
“Küba yöneticileri ideolojilerine sadıksalar da katiyen taviz vermez dogmatikler olarak nitelendirilemezler. ... Piyasa reformları ülke için zaman kazanmak, güç toplamak, yakıt ablukasını aşmak ve ABD’nin olası bir askeri işgaline hazırlanmak adına elzem. ... Küba kendine olan sadakatini koruyor. ... Bu da yakın zamanda Ortadoğu’da okkalı bir tokat yiyen emperyalist hegemonik güçle yaşadığı çatışmada ayakta kalacağına dair umut veriyor.”
Ya örnek ülkelerin başarısı ya da Haiti senaryosu
Diena şöyle yazıyor:
“Havana, Çin ve Vietnam’ı model seçmiş gözüküyor. Her ikisi de Komünist Parti iktidarını korurken küresel piyasalara entegrasyonu ve etkileyici bir ekonomik yükselişi başardı. ... Ancak Küba, Asya ülkelerinin reformlar başlarken ellerinde bulundurdukları aynı işgücüne ve yabancıların ekonomik ilgisine sahip değil. Daha ziyade köhnemiş altyapıdan, ABD yaptırımlarından ve kitlesel bir işgücü göçünden mustarip. ... İktidardakiler değişimin kontrolünü ellerinde tutmayı becerirse, (pek başarılı olmasa da) bir ‘sosyalist kapitalizm’ modeli pekâlâ düşünülebilir. Fakat kontrol kaybedilirse, Batı tarzı bir demokrasiden Haiti’dekine benzer bir kadere uzanan türlü senaryolar ortaya çıkabilir.”
Kurtuluşun çaresi şeytan piyasa ekonomisi
LRT’nin yorumu şöyle:
“Pek çok Kübalının reformların başladığını ancak söylentilerle öğrenmesi dikkat çekici. Elektrikler yine kesilmiş, televizyonlar çalışmıyordu - oysa parlamentonun oybirliğiyle kabul ettiği reform planını duyurması gereken mecra tam da burasıydı: özel teşebbüsler, yatırımlar ve piyasa ekonomisi mekanizmaları için daha fazla hareket alanı. On yıllardır burjuva sömürüsü olarak şeytanlaştırılan şeyler, bugün can simidi olarak imdada çağrılıyor - sosyalizmi açlıktan ve yoksulluktan kurtarmak uğruna.”