Pius Kardeşler Papa’ya isyan bayrağı açtı
Papa 14. Leo’nun uyarısına rağmen, koyu tutucu Pius Kardeşliği İsviçre’de dört rahibini piskopos olarak takdis etti. Kilise hukukuna göre, böyle bir uygulamaya karışanlar aforoz edilmiş sayılıyor. Katolik Kilisesi, Papa’nın onayı alınmaksızın yapılmış bir takdisi bölünme eylemi olarak görüyor. Yorumcular, çatlağın ne kadar derin olduğu sorusuna yanıt arıyor.
Bu bölünme kalıcı olur
La Croix Genel Yayın Yönetmeni Arnaud Alibert, derin bir kopuş yaşanacağını öngörüyor:
“Birincisi, Roma’ya sadık gelenekçilerden ayırmak için kimi zaman entegristler olarak adlandırılan ve eski ayini de [Latince, ayin reformlarından önce] icra edenlerin muhalif duruşlarına sahip çıktıkları dün itibarıyla netleşti. İtaatsizlikleri yüzünden aforoz edildiler ve bağımsızlıklarını kalıcı olacak şekilde tesis etmeye hazırlanıyorlar: gelecek on yıllar için aralarında bazı çok genç isimlerin de bulunduğu yeni piskoposlarla. İkincisi, itirazı ve eleştirel düşünceyi reddeden tutumlarıyla, modernist ideologlar tarafından sinsice tahrif edildiğini iddia ettikleri İkinci Vatikan Konsili hakkındaki asılsız -bugün komplo teorisi de denebilecek- anlatılarının sonuna kadar arkasında duruyorlar.”
Mezhepçi zihniyet kurbanlar yaratıyor
Polityka, Katolik Kilisesi’ndeki tartışmanın çağımızın çatışmalarının semptomu olduğunu yazıyor:
“Papa Leo’nun başka seçeneği yok. Mezhepçi zihniyet ona yabancı, ancak o da bu zihniyetin kurbanı. ‘Modernist’ krizi çözemedi. Her türden kimlikçi köktenciliğin kendilerine karşı uyarıda bulunanları köşeye sıkıştırdığı bir zamanda yaşıyoruz. Üstelik sadece evrensel kilisede de değil.”
Kibirden azade değil
Chieti-Vasto Başpiskoposu Bruno Forte, Avvenire’de kişisel çıkarların oynadığı role değiniyor:
“[Pius Kardeşliği kurucusu] Lefebvre’nin takipçileri, Mesih’in vekiline itaat etmek ve kilise topluluğunun bütünlüğünü korumak yerine aforoz edilmeyi ve bölünmeyi tercih ettiler. ... 16. Benediktus tarafından istenen ve onaylanan önceki tüm uzlaşı adımları fiilen görmezden gelindi. ... Ancak bölünmenin akla yatan nedeni bu değil: Kilise tarihinde her zaman olduğu gibi, bölünmeler küstahlık ve kibirden azade olmayan kişisel hırsların yansımaları ve dini değil esasen siyasi bir nitelik taşıyorlar.”