Rusya: Yakıt krizi, Kremlin krizine dönüşür mü?
Rusya genelinde benzin ve mazot kıtlığı yaşanıyor. Akaryakıt istasyonları ya kapalı ya da satışları belirli miktarlarla sınırlandırıyor, fiyatlar ise hızla yükseliyor. Bunun nedeni de Ukrayna'nın Sibirya'ya kadar uzanan rafinerilere yönelik aralıksız İHA saldırıları. Kremlin ihracat yasakları getirirken, bir yandan da akaryakıt ithal etmenin yollarını arıyor. Yorumcular, bu krizin Putin rejimini sarsacak boyuta ulaşıp ulaşmayacağı konusunda ikiye bölünmüş durumda.
İflas etmiş ve benzini bitmiş
Rusya uçurumun eşiğinde, diye uyarıyor gazeteci Dmitry Chernyshev Facebook’ta:
“Bu daha başlangıç. Durum bundan sonra daha da kötüye gidecek. Rusya’yı birkaç ay içinde nelerin beklediğini görmek için Kırım’a bakmak yeter: günde iki saat elektrik, benzin yok, iş yok, su kesintileri. Bunun nedeni, Ukrayna’nın insansız hava araçlarının sayısının çok hızlı artması. ... Akaryakıt krizi dertlerin en küçüğü. Ufukta çok daha korkunç bir bankacılık krizi var. Tıpkı Maduro’nun Venezuela’da borçlarını gizlediği gibi, Putin de Rusya fiilen iflas etse de herkesi ülkenin hâlâ kaynaklara sahip olduğuna ikna etmeye çalışıyor.”
Yönetime duyulan güven sarsılıyor
Gazeta Wyborcza, Putin rejiminin sonbahardaki Duma seçimleri öncesinde halkta artan bir memnuniyetsizlik hissettiğini yazıyor:
“Son haftalarda Kremlin sosyologları tarafından da yürütülen anketlerin sonuçları, Rusların devlet başkanlarına yönelik güveninin istikrarlı bir şekilde -ve son zamanlarda da rekor hızla- düştüğünü kanıtlıyor. Özellikle de Ukrayna’ya karşı yürütülen savaş başladığından beri yapılacak ilk seçim olan eylül ayındaki Duma seçimleri yaklaşırken, iktidar kanadında huzursuzluk giderek artıyor. Putin rejiminin mantığına göre bu seçimlerin, giderek daha tehditkâr bir hal alan tehlikelere ve internet ya da benzinle ilgili yaşanan sorunlara rağmen halkın savaşın arkasında durduğunu göstermesi gerekiyor.”
Hoşnutsuzluğu ifade edecek bir siyasi yol yok
Siyaset bilimci Dmitri Lobojko, Echo’nun alıntıladığı bir Telegram gönderisinde bir protesto seçimi beklemenin neden zor olduğunu şöyle açıklıyor:
“Her şey birbiriyle uyumlu görünebilir. Enflasyon, kuyruklar, fiyatlar, yaşam kalitesinde pek çok açıdan yaşanan sürekli kötüleşme - hem de ülke çapında yapılacak seçimlerin hemen öncesinde. Bir protesto seçimi için tablo ideal. Ancak bunların hiçbiri siyasi sonuçlar doğurmuyor - üstelik bu bir tesadüf değil. Çünkü toplumsal hoşnutsuzluğun siyasi eyleme dönüşmesi altyapı gerektiriyor: partiler, liderler, platformlar ve hoşnutsuzluğun siyasi şekle bürüneceği bir dil (!). İşte bu altyapı Rusya’da günbegün yok oldu.”