Yalan söyleyen siyasetçiler hapse mi atılmalı?
İsviçre Parlamentosu’nun ABD’den sipariş edilen F-35 savaş uçakları için yaklaşık 400 milyon avro tutarında ilave bir krediyi onaylamak zorunda kalmasının ardından, Sosyal Demokrat Eyaletler Konseyi üyesi Carlo Sommaruga kasten siyasi yalanlar söyleyen hükümet üyelerine üç yıla kadar hapis cezası verilmesini istedi. Hükümet ve yöneticiler, yıllarca savaş uçaklarının sabit fiyatla satın alındığını iddia etmişti.
Yalanlara inananların kendi suçu
La Tribune de Genève, siyasetçilerden daha erken bir aşamada eleştirel olmalarını istiyor:
“Uçaklara dair bize yutturulan bir yığın saçmalığı yıllar (hem de yıllar!) önce anlaması için Sommaruga’nın gazetelere şöyle bir göz atması yeterdi. ... Yalanlar, onları dinleyenler ve ağlarına takılanlar sayesinde yayılır. Bu bir dikkat dağıtma prensibidir; hakikat ortadayken gürültü koparmaktan başka hiçbir amaca hizmet etmeyen tartışma prensibi. … Kendimize yalan söylemek, yurttaşlar olarak kolektif cezamız hâline geldi; çünkü siyaset sınıfımızın -yalancı olsunlar ya da olmasınlar- her şeyden önce müttefiklerimizin ya da dostlarımızın kimler olduğunu, değerlerimizin, özgürlüklerimizin veya savaş uçağı zannettiğimiz hurdalarımızın aslında neler olduğunu artık bilmeyen amatörlerden oluştuğunu görmeyi reddediyoruz.”
Düşünce deneyi durumun saçmalığını gösteriyor
Yeşiller’in cumhurbaşkanı adayı Marine Tondelier de Fransa’da kasten siyasi yalan söyleyenlerin cezalandırılmasını istedi. Le Point köşe yazarı Peggy Sastre temkinli olmaya çağırıyor:
“Böylesi olgunlaşmamış fikirlerde hep yapılageldiği üzere yine temel bir soruyu kendimize sormalıyız: Bu yeni siyasi silahı yarın rakiplerimizin eline geçse de desteklemeye devam eder miyiz? ... Yalanın, bu yalanın bilindiğinin ve aldatma kastının tespitiyle yine aynı hâkimler görevlendirilse, bu kişi Rassemblement National çoğunluğunda da aynı yasayı aynı coşkuyla karşılar mıydı, bilmiyorum. Bu küçük düşünce deneyi, bize bir kuralın ancak rakipleri de koruduğunu ve bir hükümet değişikliğinden sağ çıkabileceğini kabul edersek özgürlükçü sayılabileceğini göstermek gibi büyük bir avantaja sahip.”