En Marche: Macron'un hareketi neyi başardı?
Emmanuel Macron, yaklaşık on yıl evvel 6 Nisan 2016’da yani cumhurbaşkanlığına ilk kez aday olmadan önce, bugün artık Renaissance adıyla parti olarak faaliyet gösteren En Marche hareketini kurdu. Niyeti, Fransa’nın siyaset arenasındaki sağ-sol kutuplaşmasını aşmak ve ülkeye yeni bir dinamizm kazandırmaktı. Yorumcular hareketin başarısını masaya yatırıyor.
Vaatlerinin hiçbirini yerine getiremedi
Le Point, ikinci görev süresi 2027’de sona erecek olan Cumhurbaşkanı’nın en önemli hedeflerinde başarısızlığa uğradığını vurguluyor:
“‘Durgunluğa son vermesi’ beklenen bir hareketti. Durgunluk mu? 2024’ten beri ülkeye damgasını vuran o değil mi? Vaktiyle bu hırslı adam aşırı sağı yok etme sözü vermişti. Bugün Ulusal Meclis’teki en büyük grup kim peki? Bölünmeleri aşmak, ‘ne sağ ne de sol’ diyerek etkin bir yönetim etrafında yurttaşlarını barıştırmak istiyordu. Fransız siyaseti hiç bugünkü kadar kutuplaşmış mıydı?”
Bilanço feci
Politis Genel Yayın Yönetmeni Pierre Jacquemain, Macronizm’i birçok alanda başarısız olmakla eleştiriyor:
“2017’den bu yana art arda gelen sayısız hükümetin somutlaştırdığı teknokratik siyaset, ülkeyi çatışmasız yönetebileceğine inandı. Her şeyden önce de demokratik tartışmayı zayıflatarak kamusal alanı aşırı sağa ve basitleştirici anlatılara karşı daha kırılgan hale getirdi. Uluslararası alanda Fransa başarısız oldu: diplomatik gerilemeler, kendi değerlerini savunmadaki acizlik, stratejik vizyon eksikliği. ... Geriye ise basit ama neredeyse baş döndürücü bir soru kalıyor: Macronizm, geriye kendi yarattığı boşluktan başka ne bırakıyor?”
Başarıları inkâr edilemez
Le Temps’ın Fransa muhabiri Paul Ackermann, Macron’un Fransa’yı ileriye taşıdığını öne sürüyor:
“Macron sıklıkla gözüne ışık tutulmuşçasına körlük sergilese de bazı sonuçlar inkâr edilemez. Ülkede istihdam iyileşti. ... Ve Fransa, kendisini fazla sıkıştıran bir Avrupa’ya ve uluslararası topluma rağmen ağırlığını korumayı sürdürüyor. … Macron ayrıca, topyekûn kaosa sürüklenen dünyada gülünç bir figüre dönüşmemiş bir lider. Son zamanlarda uluslararası arenada (ki burası hâlâ nüfuz sahibi olduğu tek alan) nispeten iyi performans sergiledi. Yavaş yavaş anketlerde de hissedilmeye başlayan bir geri dönüş bu.”