Macron'un Eurobond çağrısı nasıl yorumlanmalı?
Perşembe günkü AB devlet ve hükümet liderleri zirvesinden kısa bir süre önce, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron Avrupa'da müşterek borçlanmaya gidilmesini istedi. Macron, bazı Avrupa gazetelerine verdiği mülakatta Avrupa'nın daha fazla yatırım yapması, ekonomisini koruması ve daha egemen bir duruş sergilemesi gerektiğini söyledi. Almanya ise Macron'un bu önerisini şimdiden reddetti.
Geçerli argümanlara rağmen çok fazla şüphe var
Avrupa’nın Macron’un istediği şekilde yeniden konumlandırılması süreci çok gecikti, diyor The Economist:
“Macron’un kimi çağrıları bolca şüpheyle karşılanacak. İç politikada eli zayıf: Parlamentoda çoğunluğa sahip değil ve fikirlerini hayata geçirmek için görevde yalnızca 15 ayı kaldı. Cumhurbaşkanı’nın, bir yandan stratejik özerklik uğruna Avrupa’nın ticaret ortaklarının çeşitlendirilmesini savunurken öte yandan Fransa’nın ocak ayında Latin Amerika ülkeleriyle imzalanan AB-MERCOSUR ticaret anlaşmasını desteklemeye yanaşmaması, pek çok Avrupa başkentinde şaşkınlık yaratıyor. Ancak yine de çok azları Macron’un Avrupa’nın çok yavaş ve çok parçalanmış olduğu ve sorunlarını çözmek için zamanın daraldığı yönündeki uyarılarına itiraz eder.”
Berlin için bir tabu
Corriere della Sera, Macron da dirençle karşılaşıyor, diyor:
“Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, ekolojik dönüşüm, yapay zekâ ve kuantum bilgisayarlara yönelik projelerin finanse edilebileceği ‘müşterek borçlanma için Eurobond’lar’ın gerekliliğinde ve AB şirketlerini korumak amacıyla bir ‘Avrupa tercihi’ fikrinde, yani koruyucu düzenlemeler getirilmesi, [mallardaki] içeriklerin belli bir oranının AB’de üretilmesi halinde teşvik sağlanması ve Avrupa menşeli materyallerin satın alınmasında (‘Avrupa’dan al’) ısrarcı. Müşterek borçlanmanın bir tabu olmayı sürdürdüğü Berlin bunlara yanaşmazken, İtalya her iki hususu da destekliyor.”
Asıl mesele Fransa'nın borçları
Siyaset bilimci Jarosław Kuisz, Interia’da Macron’un hamlesini anlaşılır buluyor:
“Şu anda her şey, müşterek AB borçlanmasına yönelik fikirlerin dolaylı olarak Fransa’nın artan kamu borcunu ödeme maliyetlerini sınırlamaya yaraması gerektiğine işaret ediyor. ... Eğer Eurobond’lar Avrupa’nın gücünün dayanak noktası olacaksa, bir siyasetçinin görev süresinin sonundaki çaresizliğinden değil, projenin kendi gücünden, güvenilirliğinden ve istikrarından kaynaklanmalılar. Aksi halde, siyasi aczin zarif bir formülasyonundan öteye geçemezler.”